ديشب تو فكرت بودم كه يه قطره اشك از چشمام جاري شد........ از اشك پرسيدم چرا اومدي؟؟ گفت آخه تو چشمات كسي هست كه ديگه اونجا جاي من نيست

پس از آن غروب رفتن ... اولين طلوع من باش ... من رسيدم رو به آخر ... تو بيا شروع من باش ... شب و از غصه جدا کن ... چکه کن رو باور من ... خط بکش رو جاي پاي ... گريه هاي آخر من ... اسمتو ببخش به لبهام ... بي تو خاليه نفسهام ... خط بکش رو باور من... زير سايهبون دستام ... خواب سبز رازقي باش ... عاشق هميشگي باش ... خسته ام از تلخي شب ... تو بيا طلوع زندگي باش

فکر مي کرديم عاشقي هم بچگيست... اما حيف اين تازه اول يک زندگيست... زندگي چيزيست شبيه يک حباب.. عشق آباديه زيبايي در سراب... فاصله با آرزو هاي ما چه کرد... کاش مي شد در عاشقي هم توبه کرد.

***

قلبی دارم به وسعت عشق که در آسمان آن ابرهای شوق می گریند و مرا مژده ی آسمانی می دهند که تو خواهی خواند ترانه ی آسمانی را با وسعتی پر از عشق در بیابانی پر از ظلم و اکنون رها باش و آزاد که تو را چشم در راهند

دلـم بـرای کـسـی تـنـگ اسـت/که چـشـمـهـای قـشـنـگـش را/به عـمـق آبـی دریـای واژگـون می دوخـت/و شعـرهـای خـوشی چـون پـرنـدگـان می خـوانـد/دلـم بـرای کـسـی تـنـگ اسـت/که هـمـچـو کـودک معـصـومی/دلـش بـرای دلـم می سـوخـت/و مهـربـانـی رانـثـار مـن می کـرد.

آرزو دارم شبي عاشق شوي/ آرزو دارم بفهمي درد را/ تلخي برخوردهاي سرد را/ مي رسد روزي که بي من لحظه ها را سر کني/ مي رسد روزي که مرگ عشق را باور کني/ مي رسد روزي که شبها در کنار عکس من نامه هاي کهنه ام را مو به مو از بر کني.

ميروم به ديار ديگري ميروم ميروم که شايد کسي يادم کند... شايد به ياد من کسي گريه کند... شايد روزي که بفهمم کسي عاشقم هست... ديگر عاشق نباشم.... چون ديگر نخواهم بود.... ...براي کسي که هرگز يادم نکرد