آواز عاشقانه ی ما در گلو شکست
حق با سکوت بود ، صدا در گلو شکست

دیگر دلم هوای سرودن نمی کند
تنها بهانه ی دل ما در گلو شکست

سر بسته ماند بغض گره خورده در دلم
آن گریه های عقده گشا در گلو شکست

ای داد ، کس به داغ دل باغ دل نداد
ای وای ، های های عزا در گلو شکست

آن روزهای خوب که دیدیم ، خواب بود
خوابم پرید و خاطره ها در گلو شکست

«بادا»مباد گشت و «مبادا» به باد رفت
«آیا»زیاد رفت و «چرا» در گلو شکست

فرصت گذشت و حرف دلم ناتمام ماند
نفرین و آفرین و دعا در گلو شکست

تا آمدم که با تو خدا حافظی کنم
بغضم امان نداد و خدا... در گلو شکست

دلم كسي دلم برای کسی تنگ است؛ كسي كه مهرباني چشمانش را بسان زلال جويباران و صفاي دلش را بسان قرص نان ميان همه قسمت ميكرد. دلم براي كسي تنگ است؛ كسي كه دلي براي شنيدن نجواهاي شبانه من داشت و لحني آرام براي نوازش موهايم. دلم براي كسي تنگ است؛ كسي كه خالي وجودم را از خود پر مي كرد و پري دلم را با وجود خود خالي. دلم براي كسي تنگ است؛ كسي كه اشكهايم بر روي دستانش ميريخت و او آب آرامش را بر روي گيسوانم. دلم براي كسي تنگ است؛ كسي كه طراوت و شميم بهاران را با ترنم باران پائيزان، بطوراعجاب انگيزي درهم مي آميخت. دلم براي كسي تنگ است؛ كسي كه با او در جمع تنها بودم و در تنهائيمان دنيائي را مالك بوديم. دلم براي كسي بسيار تنگ است؛ كسي كه تا شمالترين شمال با من مي آمد و در جنوب ترين جنوب با من بود. كسي كه زندگاني من است. كسي كه دوستش دارم: عاشقانــــــه هميشـــــــه تا ابــــــــد تاخود خداونـــــد!

شاخه گلي تقديم به تو كه يادت در فكر عشقت در قلب من،كلامت در ذهن من و عكس و بوي تو در ميان صفحات خاطراتم ماندگار است اي همدم لحظه هاي زيباي زندگي ام حضور آشنايت تكرار نا شدني در زندگي من شد و با تو بودن بهترين دليل شاد بودنم است اي عزيزترينم نوشتم كه بداني به حرمت عشقمان تا ابد با تمام وجود دوستت دارم

تركه هر روز مي رفته در كليسا رو مي زده و در مي رفته از آخر كشيشه كلافه مي شهپشت در كشيك ميده سقه تركه رو مي گيره ميگه چي كار داري؟ تركه هول مي كنه مي گه: ببخشيد عيسي هست؟

يه قزوينيه ميره جبهه بعد ميبينن آمار تلفات فوق العاده زياد شده بعد آسيب شناسي ميكنن ميبينن خمپاره كه ميزنن كسي نمي خوابه

به غضنفر ميگن چرا آدم نمي شي . ميگه من از اين سوسول بازي ها خوشم نمياد .

از افتاب زندگاني گرفتم نشان جواني/به هر كوي برزن كه رفتم به چوب و به رخت شباني./ندادند از اميد و عشق به اين خلق خادم نشاني/بباش هشيار اي خردمند نباشد در بيري تواني /كه در راه مهر و وفا تواني برداشت گامي/چه داني كه سلهاي گذران برندت زكژ راهه به خامي

هر دم دل من بهانه ای می گیرد/دنبال تو راه خانه ای می گیرد/گاهی به چمن گاه بصحرا گردد/از بوته گل نشانه ای میگیرد

انكه از چشم تو انداخت مرا بي تقصير دارم اميد به همين درد گرفتار شود.

کاش می شدکه مال توبودم /روز و شب در کنار تو بودم می گذشتم زهرچه بود ونبود/زره ای زیر پای توبودم می نشستم به دست پرهنرت /برگ سبزی برای تو بودم می گذشتم ز مرز های زمان /همچو یوسف برای تو بودم وقت ترسیم ارزوهایت /سبزه ای در نمای تو بودم کاش می شدبوقت خواندن شعر /وازهایبرلبان تو بودم کاش هنگام شورومستی تو /نغمه ای در دهان توبودم تو که آتش زدی بجان وتنم /شعله در زیر پای توبودم قبله گاهم توئی عزیز دلم / گاش می شد فدای تو بودم

 وقتی کسی برای تو میمیره اونقدر مردباش که حداقل یک گل بر سرمزارش ببری

سراسر شب آسمان

به آرامي مي باريد

سرتا سر شب،

باران در خواب و در سکوت

بر بامها و باغچه ها باريده است

اما هواي امروز آفتابي است

زمستان در پيش است

روزها کوتاه و کوتاهتر مي شوند

روزهايي که مي آيند و مي گذرند

اما هر روز که مي گذرد، هر ماه، هر سال

جهان کهنه، کهنه تر و خاطرات من

بي رنگ تر مي شوند...

    مرا  از  دست کاری  جز محبت  بر  نمی اید

                                                              که عاشق پیشه را کاری از این  بهتر نمی اید

   محبت  دار و از این  ره امیر ملک  دلها  شو

                                                              مسلم  دان  چنین  فتحی ز صد  لشکر نمی اید

  به پای عهد خود میسوزم وخرسندم از ان رو

                                                             که همچون شمع  دودی  از  دلم بر سر نمی اید

حدیث از چشم میگون کن به جمع عاشقان ساقی

                                                             که  بر مخمور  این خم کاری  از ساغر نمی اید

زبس بستند و یشکستند  عهد  خود پری  رویان

                                                             حدیث   مهرشان   دیگر   مرا   باور    نمی اید

خداوندا كه داند دردم از چيست          همان دردي كه حكمتش بر جداييست

شنيدم از كسي اين درد عشق است    پس اين را دان كه عشقم بي وفاييست

نمي بازم دگر باره دلم را                  چو ديدم آخر عشق رو سياهييست

هر عاشق را كه ديدم گفت با من        چرا آخر سرانجام جداييست؟

در اين باره مپرس ازمن ندانم          چو من هم نيز كارم بر گداييست

گداي بر چه كس هرگز ندانم            چو او هم نيز عشقش بي وفاييست

چرا پس دل به هم داديم آخر               چنين رسمي روا بر آشناييست

مرد سرگردان اين شهرم    همدلي گم گشته را جويم

قصه ها دارد دل تنگم       بشنو امشب قصه مي گويم

دور از آن دنياي تاريكي ما دو مرغ همسفر بوديم

يك شب باراني پاييز آسمون رنگ جداي زد

مانده ام تنها وسرگردان او نشان از من نمي گيرد

رفته ام از ياد او اما ياد او در من نمي ميرد

 تركه ميره جنگ فرداش برميكرده بهش ميگن چرا اين قدر زود برگشتي ميگه بابا اينا خيلي خرن تفنگ بازي ميكنن به قصد كشت

 ازشخصي ميپرسن چرا قرصهايت راسروقت نمي خوري ميگه مي خواهم ميكروبها راغافلگير كنم

ترك مربي فوتبال ميشه شماره 10 رومياره بيرون دوتا 5 ميفرسته داخل

 به ديگران آزادی بده تا خودشان باشندبا خودت سختگير باش ,ولی با ديگران با ملايمت رفتار كن

 از درون قوی باش تا به ديگران هم قدرت بدهیم مانند درخت بلوط تنومندی كه سايه اش موجودات ديگر را پناه می دهد

عشق خرییت انسان است 

عاشق شدی خر نشی

 عجب روزگاري است ، عاشق مي شوي مي گويند ديوانه است . ديوانه مي شوي مي گويند حتما” عاشق شده

 زندگي زيباست زشتي هاي آن تدبير ماست در مسيرش هر چه نازيباست تقسير ماست

 پيروزي در توانايي برخاستن بعد از زمين خوردن است

 به حال كسي اشك مي ريزم كه موجودي خنده هايش ته كشيده است

 هرگز به خاطر غمهايت گريه مکن و مگذار اين زمين پست شنونده آواي غمگين دلت باشد

 اسپانيايي ها مي گن : عشق ساكت است اما اگر حرف بزند از هر صدايي بلندتر است . ايتاليايي ها ميگن : عشق يعني ترس از دست دادن تو ! ايراني ها ميگن : عشق سوء تفاهمي است بين دو احمق كه با يك ببخشيد تمام ميشود

 سرنوشت، ننوشت ... گر نوشت، بد نوشت ..... اما باور کن : سرنوشت را نميتوان از سر نوشت

 بگذار خانه ي عشقت خالي از وجود کسي باشد زيرا اگر عشق در ان منزل کند به ويرانه هايش هم رحم نخواهد کرد

اشكي كه بي‌صداست پشتي كه بي‌پناست دستي كه بسته است پايي كه خسته است دل را كه عاشق است حرفي كه صادق است شعري كه بي‌بهاست شرمي كه آشناست دارايي من است ارزاني شماست

 نازم به ناز آن کس که ننازد به ناز خويش ، ما را به ناز فروشان نياز نيست تا خدا بنده نواز است به بنده چه نياز است اگه گفتي يعني چه